Perkal (z holend. sits, pierwotne źródło sanskryckie sitras — kolorowy) — lekka bawełniana tkanina o gładkim kolorze lub z nadrukiem o splocie płóciennym, uzyskiwana przez specjalną obróbkę naturalnego surówca przy użyciu operacji barwienia i wykończenia.
Perkal o gramaturze od 80g/m² do 100g/m² używany jest do szycia lekkiej odzieży wierzchniej, męskich koszul, pościeli.
Perkal o gramaturze 62-80g/m² stosowany jest do wyrobu produktów niewymagających długiej eksploatacji, z dobrą przepuszczalnością powietrza.
Perkal w druku pojawił się w XI wieku w Calicut.
Perkal jest wzmiankowany w literaturze indyjskiej w XII wieku przez pisarza Emakandrę jako tkanina z nadrukiem wzoru lotosu.
Drukowany perkal produkowano z bawełny z Surat, ta bawełna była używana na osnowę.
Perkal cieszył się ogromną popularnością w Rosji i Związku Radzieckim. W ZSRR w warunkach niedoboru tkanin to właśnie tani perkal w jaskrawych kolorach (znane wyrażenie „wesoły perkal”) był wykorzystywany do sukienek dla kobiet i „rodzinnych” bokserek dla mężczyzn.
Perkal w dużych ilościach produkowano w Iwanowie, centrum rosyjskiego tkactwa, dlatego miasto czasem nazywano „królestwem perkalu”.
W Iwanowie znajduje się muzeum perkalu.
Rzemieślnicy, którzy przybyli z Indii, odkryli technologię uzyskiwania trwałego barwienia tkanin.
Od 1664 roku członkowie Królewskiego Towarzystwa Naukowego pracowali nad metodą uzyskania nieliniającego wzoru na tkaninie.
Wiadomo, że już pod koniec XVI wieku Anglia poznała indyjski perkal: w 1592 roku zajęto należący do Portugalii statek „Nasza Pani” z ładunkiem tej tkaniny na pokładzie.
Od 1631 roku Brytyjska Kompania Wschodnioindyjska otrzymała zezwolenie na import tkanin z Indii.
Tanie perkale, importowane przez Kompanię Wschodnioindyjską z Indii, stały się popularne, co nie mogło nie wpłynąć na dochody właścicieli manufaktur.
W 1700 roku zakazano parlamentarnym aktem importu barwionego perkalu lub drukowanego perkalu z Indii, Chin i Persji.
Od 1774 roku w Anglii dozwolono druk na tkaninach bawełnianych, a wysokość podatku za ich użycie wynosiła 3 pensy za jard i stale rosła w kolejnych latach.
Ponieważ pierwszą potrzebną w domu młodych małżonków są rzeczy z tkaniny, pierwszą rocznicę ślubu nazywano perkalową rocznicą.
Z tej okazji wręcza się pościel, ręczniki i inne wyroby z tkaniny.
Co szyją z perkalu?
- Odzież dziecięca
- Pieluchy dla małych dzieci
- Bielizna, piżamy, szlafroki
- Tekstylia kuchenne i domowe
- Męskie koszule
- Kobiece stroje: sukienki, sukienki letnie, bluzki
- Ręczniki
- Obrusy
- Pokrowce na poduszki dekoracyjne
- Zasłony
- Pościel, na przykład poszewek i prześcieradeł.
Jednak perkal ma wiele zalet.
To delikatny, lekki i oddychający materiał, dlatego w takim wyrobie będzie wam wygodnie.
Ponadto często nie wymaga prasowania po praniu, wystarczy po prostu wstrząsnąć wilgotną tkaniną przed suszeniem.
Ciekawostka: projektanci szczególnie cenią perkal za jego prostotę i lekkość, dlatego używają go do dekoracji wnętrz w stylu „Prowans”.
Po raz pierwszy ta bawełniana materia została wyprodukowana w Indiach.
W tym kraju w XII wieku z perkalu szyto święte szaty, w których łatwiej było znosić upalne dni.
W naszym kraju perkal pojawił się dopiero w XVIII wieku: był poszukiwany do produkcji odzieży i wyrobów domowego użytku.
Dziś perkal ma dużą popularność, jest aktywnie używany na całym świecie.
Perkal jest bezpieczny dla alergików i osób o wrażliwej skórze.
Jest szyty z bawełny i idealnie nadaje się do różnych rzeczy.
Perkal to lekkie płótno z surowych nici mitkalowych.
Skład – czysta bawełna.
Perkal dobrze się barwi, co pozwala projektantom eksperymentować z tworzeniem nieoczekiwanych odcieni, barwnych wzorów i nadruków.
Warto wiedzieć więcej o tej tkaninie.
Co jest lepsze, perkal czy bawełna?
| Cecha | Perkal | Bawełna |
|---|---|---|
| Waga | Zazwyczaj cieńszy i lżejszy | Bardziej gęsta i cięższa |
| Oddychalność | Doskonała, idealna na letnie ubrania | Dobre właściwości hipoalergiczne |
| Wytrzymałość | Może tracić jasność wzorów | Bardzo trwała |
| Czyszczenie | Łatwe, szybko schnie | Wymaga delikatnej pielęgnacji |
| Cena | Zwykle niższa, zależy od wzorów | Może być droższa, zwłaszcza wysoka jakość |
Perkal często jest stosowany do szycia letnich ubrań, dzięki jego zdolności do „oddychania” i wchłaniania wilgoci.
Kolorowe, barwne wzory to jego charakterystyczna cecha, co sprawia, że tkanina doskonale nadaje się do tworzenia jasnych i niezapomnianych stylizacji.
Z historycznego punktu widzenia, perkal długo był kojarzony z luksusem.
Bawełna ma dobre właściwości hipoalergiczne i zdolność wchłaniania wilgoci, podobnie jak perkal.
Jednakże jej odporność na zużycie i wytrzymałość czynią bawełnę preferowanym materiałem do wyrobów, które poddawane są częstym praniom.
PERKAL łatwo się pierze i szybko schnie, jednak może z biegiem czasu stracić jasność wzorów.
BAWEŁNA wymaga bardziej delikatnej pielęgnacji z powodu jej tendencji do kurczenia się, ale jednocześnie zachowuje swoje pierwotne właściwości na długi czas.
PERKAL jest atrakcyjny do tworzenia jasnych i nieformalnych stylizacji.
BAWEŁNA częściej wybierana jest do tworzenia eleganckich i klasycznych rzeczy, w tym wysokiej jakości pościeli.
Chociaż PERKAL jest zazwyczaj dostępny w niższej cenie, zależy to od jakości i złożoności wzorów.
BAWEŁNA może być droższa, szczególnie jeśli chodzi o materiał wysokiej jakości o dobrej gęstości.
Perkal często kojarzy się z letnią odzieżą, dzięki jego lekkości.
Ta tkanina idealnie nadaje się do produkcji sukienek, koszul, odzieży dziecięcej i domowego tekstyliów.
Bawełna, dzięki swojej gęstości i wytrzymałości, najczęściej używana jest do szycia pościeli.
Pościel bawełniana ceniona jest za swoją miękkość, komfort i trwałość, a także zdolność do utrzymania koloru i formy po licznych praniach.
Wybór między perkalem a bawełną zależy od wielu czynników: od preferencji stylowych po specyfikę używania tkaniny.
Twój komfort — to wynik uwagi do szczegółów.
Jaka jest najgorsza tkanina na pościel?
Pościel z mikrofibry prawdopodobnie zajmuje pierwsze miejsce w tym rankingu.
Jednym z głównych wad jest to, że z czasem mikroporowate włókna wchłaniają tłuszcz wydzielający się z ciała z potem, który nie jest całkowicie usuwany podczas prania i w takim środowisku mogą rozwijać się chorobotwórcze bakterie.
Perkalowa pościel teraz nie jest zbytnio popularna, ponieważ przypomina gazę i ma niezbyt długi czas użytkowania.
Przy częstym praniu, nie więcej niż półtora roku.
Komplety z polikottonu i polisatyny mają szereg pozytywnych cech.
Przy gęstości materii powyżej 140g/m², może powodować utrudnienia w cyrkulacji powietrza, a w efekcie, zwiększone pocenie się.
Często pojawiają się na nich kłaczki, które można usunąć za pomocą specjalnej maszynki.
Na końcu listy najgorszych tkanin na pościel znajduje się bawełna gold z zawartością włókien syntetycznych powyżej 50 procent.
Najtańsze warianty bawełny gold zawierają w swoim składzie krótkowłóknową bawełnę i niskiej jakości poliester.
Bawełna i poliester podczas prania będą często trzeć się o siebie, co nieuchronnie powoduje liczne kłaczki, które z czasem mogą się powiększać i nawet przeszkadzać w spaniu.